émoh (joengens toch!)

In deze post waan ik mij eventjes Mark Uytterhoeven en dit naar zijn vertolking als gastheer in het baanbrekende Canvas programma “Alles Kan Beter”.

Televisieconcepten hoeven niet moeilijk te zijn. Uiteindelijk moet het programma een ruime doelgroep kunnen aanspreken en tevens die doelgroep ook weten te bekoren. Alles hangt wat af van de creativiteit van de bedenker.  De ene zender slaagt er uiteindelijk beter in dan de andere en de zogenaamde successtatistieken kunnen we open en bloot meevolgen onder de noemer “kijkcijfers”. Ondanks ik doorgaans geen grote televisiegaper ben schoof  ik vrij recent aan tafel in een heus sterrenrestaurant inzake dergelijke “emoTV”.

Als voorgerecht mocht ik meegrijnzend genieten hoe 2 deernes, de ene al iets bemokkelder dan de andere, vakkundig kipkap maakten van de welgemeende kookkunsten van een nu minder succesvolle charmezanger. De charmezanger werd als toemaatje tijdens zijn handelingen zelf met de nodige ironie en spot  “op de wijze van de chef” afgemaakt door de commentator en maakte zich op die manier ronduit belachelijk. Toen de zanger in kwestie, als laatste redmiddel, zijn gesmeerde stembanden liet horen werd mijn medelijden omgetoverd tot de prangende behoefte tot het drinken van een groot glas “Jack Daniëls whiskey”.

Het hoofdgerecht bestond uit een realityreeks over mensen met mentale moeilijkheden inzake het begrip “inkomsten en uitgaven”.  Ook hierin is het concept, net als de mensen zelf, vrij simpel te noemen. Je vist in de samenleving naar mensen met een virtuele afwijking aan hun hand. Vervolgens spel je hen, optioneel maar welliswaar sterk aan te bevelen, grondig de les inzake hun probleem en confronteer je er hen, tot de nodige “emo” toe, doortastend mee. Omdat de hoofdschotel uiteindelijk voor de conceptbedenker een onuitputbare bron van inkomsten is, geef je hen op het einde van de rit een royale financiële gift wegens “goed gedrag en zeden”. Schitterend.

Het dessert werd als afsluiter nog aangeboden, maar deze jongeman had de tent reeds vroegtijdig verlaten. Nog voor hij er zijn pap mee had kunnen koelen en zonder te betalen, was het enige voordeel van het restaurant de “amuse-bouche” the day after geweest. Concept geslaagd. “émoh joengens toch!”

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers vinden dit leuk: