De meest kritische klant ben je zelf. Een geweten waarheid  waarvan geen enkele grafisch vormgever/DTP’er, die ooit eens iets voor zichzelf heeft gemaakt, ze zal ontkennen.

First of all! Let’s get one thing straight here! Ikzelf beschouw me niet als grafisch vormgever. Ook al durf ik mijzelf zo naar de buitenwereld toe te introduceren, toch geef ik liever de voorkeur aan DTP’er  aka “DeskTopPublisher”. Aangezien slechts een beperkte groep mensen dit woord effectief begrijpt, hou ik het op iets wat quasi iedereen (ongeveer) zich wel voor de dag kan halen. In deze post belicht ik eventjes kort mijn persoonlijk zoektocht welke ik in 2001 heb aangegaan in het vinden van een persoonlijk logo. Een visitekaartje om mijn online identiteit te weerspiegelen en simpelweg omdat ik het een uitdaging vond mijn creatieve uitlaatklep te labelen.

  • Mister “G”.

Losstaande van enkele overleden miskleunen was voor een ruime periode mijn logo enkel maar  het woordje “G-Creations”.  Als basisfont koos ik na een lange browsetocht voor het gratis te downloaden font “Coolvetica”. Een “verbastering” (althans voor mij) van het gekende en gelauwerde “Helvetica Neue” font. De manier echter hoe het font omging met de letter “G” vond ik gewoonweg iets hebben en deed me sterk herrineren aan de manier waarop ik soms mijn “G’s” durfde schrijven tijdens mijn verborgen rebelse “Grunge” schoolperiode.

G-Creations in Coolvetica.ttf

Diezelfde “G” bleef een poosje in mijn gedachten spoken en het idee begon zich te ontwikkelen naar een concept dat enkel en alleen maar uit die ene letter  bestond. De cirkel is de meest complete vorm en de meest tijdloze die er bestaat. Het bevat geen begin of eindpunt en aangezien de letter waarvan ik van vertrok een gelijkaardige vorm had, vormde het van de meet af “the basic idea”. Omdat de “G” alleen een beetje goedkoop was, besloot ik er op het laatste moment het koppelteken bij te nemen aangezien dit het aanwezige breektpunt was tussen “G” en “Creations”.

  • It ain’t pink, it’s Magenta!

De allereerste oorspronkelijke (digitale) schetsen van mijn logo hadden een “appelblauwzeegroene” kleuropbouw. Al vrij vlug eigenlijk besloot ik dat het voor deze versie totaal fout zou zijn. Magenta is, voor de niet-kenners, een rode eerder donkerroze kleurtint en vormt 1 van de 4 basis drukkleuren (CMYK) in de drukkerswereld. Cyaan deed teveel denken aan het oorspronkelijke concept, welke ik dus gebanned had uit mijn gedachten, “Yellow” was een compleet onleesbare keuze en “KeyColor” (zwart) kwam me iets te hard en zelfs deprimerend over.  Het logo echter enkel en alleen in een volle magentatint kwam verschrikkelijk flets over en daarom besloot ik vrij vlug om de “G” iets meer te accentueren met de iets donkerdere paarstint zodat het logo meer gewicht kreeg.

  • The Devil made me do it!

Ondanks het feit dat ik geen satanistisch persoon ben heeft de huidige finetuning van mijn logo een duivelse oorsprong.  Sinds enige tijd was ik gefascineerd geraakt door het logo van “FreeBSD“. Dit UNIX OS, heeft sinds jaar en dag een duiveltje, Beastie, als mascotte. De ontwikkeling echter van hun logo met 3D glazuureffecten bleken zowel een inspiratiebron en motivatie te zijn om mijn eigen logo eind 2009 op te frissen.

Evolutie van vroege 1995 tot 2009

Na afloop van deze post betrapte ik mij op iets wat ik vaak tegen anderen durf beweren. Het is namelijk een beetje zoals in de kunstwereld. Filosofieën worden erg vaak achteraf geweven en zorgen ervoor dat het werk verkoopt. Laat ik mijzelf geen illusies maken want in mijn geval zal ik hoogstwaarschijnlijk nooit  een eurocent verdienen aan mijn creatie. Perfect is het zeker niet en dat zal het ook nooit zijn. Hoogstwaarschijnlijk zal niet iedereen mijn smaak bevallen. Be it as it may,…het is het mijne, ik ben tevreden en dat is mij het meeste waard.

 

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *

%d bloggers like this: